Επί Κολωνώ σκην. Λευτέρης ΞανθόπουλοςΛΕΥΤΕΡΗΣ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣΝα και κάποιος που φίλμαρε πραγματικά μια συνοικία. Το γόητρο των μικρού μήκους σώθηκε από μια σαραντάλεπτη παραγωγή του Υπουργείου Πολιτισμού, το επί Κολωνώ του Λευτέρη Ξανθόπουλου, που προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού. Σ' όλες του τις ταινίες ο Ξανθόπουλος ενδιαφέρεται πρώτα για τους ανθρώπους και τις ιστορίες που μεταφέρουν και μέσω αυτών των ιστοριών φιλμάρει τους χώρους. Το ντοκιμαντέρ αγγίζει τη μυθοπλασία, τα πρόσωπα γίνονται τοπία. Μια συνοικία της Αθήνας κινηματογραφείται πραγματικά μόνο όταν βρεθεί κάποιος να τη διασχίσει, όπως εδώ ο Θανάσης Σκρούμπελος που ετοιμάζει ένα γεύμα σ' όλη τη διάρκεια της ταινίας. Ο Κολωνός μετασχηματίζεται σε τοπίο της μνήμης κι όπως ξέρουμε η μνήμη πάντα επιλέγει, η μνήμη είναι όπως κι ο κινηματογράφος μια ελεύθερη μυθοπλασία.Η ωραιότερη σκηνή της ταινίας είναι και η πιο αυστηρά ντεκουπαρισμένη: ένας γέρος ζωγράφος δουλεύει κοντά στις αρχαίες σαρκοφάγους, στη μέση ενός φυσικού παράδεισου "...

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – 24/09/05 Βραβεία 28ου Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας Σκεπτικό Κριτικής Επιτροπής Η κριτική επιτροπή παρακολούθησε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις διαγωνιζόμενες ταινίες του 28ου Φεστιβάλ Δράμας. Παρατήρησε την εκφραστική και θεματική τους πολυμορφία. Θέλησε να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στις επιμέρους αρετές μιας ταινίας άσχετα με την αρτιότητα του συνολικού αποτελέσματος. Επεσήμανε ότι η χρήση των νέων τεχνολογιών παρέχει μεγαλύτερη ευκολία στους νέους κινηματογραφιστές αλλά προϋποθέτει την επαρκή γνώση του μέσου. Είναι θετικό ότι οι δημιουργοί όλο και πιο συχνά στρέφουν το βλέμμα τους προς τα έξω. Δεν υποκύπτουν στον αισθητικό ναρκισσισμό. Αντλούν τα θέματά τους από την καθημερινότητα και από οικείους χαρακτήρες. Επίσης πολύ συχνά βασίζονται σε λογοτεχνικά έργα. Από τις μικρού μήκους ταινίες αναδεικνύεται μια καινούργια γενιά καλλιτεχνικών συντελεστών και τεχνικών. Η κριτική ...