Οι καιροί αλλάζουν

Σκηνοθεσία:

Απόστολος Δίπλας

Σενάριο:

Απόστολος Δίπλας

Παραγωγή:

Απόστολος Δίπλας

Διάρκεια:

7' 0''

Περίληψη:

Μια νοσταλγική σύγκριση των περασμένων δεκαετιών με το σήμερα, σημαδεύοντας τις δυο αισθήσεις την ακοή και την όραση. Αυτές τις δυο που αρχικά είναι το μέσο που οδηγεί στην επαπειλούμενη «εικονική πραγματικότητα».Βασικός πρωταγωνιστής η τηλεόραση, πρώτος ρόλος η μοναξιά. Από μόνη της απόδειξη το γεγονός ότι αυτή η ταινία δημιουργήθηκε με μόνο ένα «τελικό μέσο» τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, και από μόνο έναν άνθρωπο. Η τηλεόραση είναι «ο δαίμονας» που σου δίνει την δυνατότητα να ζεις τη ζωή σου μέσα από την εικόνα της ζωής των άλλων. Πραγματοποιεί αυτή κυρίως για σένα όσα η ίδια τελικά δεν σε αφήνει να ζήσεις αφού επιχειρεί να σε καθηλώσει μπροστά της ολόκληρο το εικοσιτετράωρο. Δεν χρειάζεσαι πια την «έξοδο» και αν το κλουβί σου είναι καλά μονωμένο μπορείς να ακούς –μουσική-και να βλέπεις –μέσα από ταινίες- ότι αυτές θέλουν. Η φύση δεν έχει πια ήχους για σένα, το φως της ημέρας δεν σε φτάνει.

Automatic

Trailer της ταινίας Automatic

Σκηνοθεσία:

Δοξιάδη Έμμα

Έτος:

2019

Διάρκεια:

0' 33''

Ο γιός του παγοποιού

Σκηνοθεσία:

Γιάννης Λεοντάρης

Εισαγωγή:

Σκηνοθεσία: Γιάννης Λεοντάρης

Η στιγμή του θανάτου του Ηλία διευρύνεται από τους συνειρμούς και τις οπτικές που την ακολουθούν, στο πριν και στο μετά.
Ο γιός του παγοποιού, παρατηρητής που εγγράφεται μέσα στον παρατηρητή-φακό, ριγμένος στον εφιάλτη του παρόντος του Ηλία, συνιστά ένα κομμάτι του. Μήπως όμως το παρόν της ταινίας αφορά κυρίως το χρόνο του μικρού; Να'ναι συνεπώς, μόνο ενδεχόμενα όσα περνούν μπροστά στα μάτια του; Ή μήπως, τέλος, και οι δύο χρόνοι είναι εξίσου ισχυροί και επομένως διαπλέκονται και συγκρούονται;