(όπου το κείμενο δεν ήταν σαφές υπάρχουν τελίτσες)ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣΤΑΙΝΙΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 1985 «ΙΡΙΔΑ»Τον Οκτώβρη του 1985, στο τελευταίο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης εμφανίστηκε για πρώτη φορά μια ομάδα νέων σκηνοθετών αποφασισμένη να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της ταινίας μικρού μήκους. Είναι γνωστό ότι τα προβλήματα είναι πολλά.Η μικρού μήκους ταινία θεωρείται είδος περιθωριακό, που συνήθως είναι το πρώτο δείγμα δουλειάς, μοιραία αποκλεισμένο από κάθε περίπτωση" ……….ς παρουσίασης ή εμπορικής εκμετάλλευσης. Η μόνη, μέχρι στιγμής, δυνατότητα προβολής της είναι στα Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και Δράμας, όπου υποβαθμίζεται.Στη Θεσσαλονίκη οι μικρές ταινίες υποσκελίζονται από τις μεγάλες παίζοντας το ρόλο γαρνιτούρας στο κυρίως πιάτο, ενώ στη Δράμα παρόλο που διαγωνίζονται αποκλειστικά ταινίες μικρού μήκους, οι οργανωτές προγραμματίζουν παράλληλα, για ασφάλεια και σαν «κράχτη» για τον κόσμο, και ταινίες ………. μήκους. Το γεγονός ότι αυτές οι ταινίες συνήθως πραγματοποιούνται με 16mm...

Δεν θα πρωτοτυπήσω αν πω ότι ο Ξανθόπουλος είναι Ο ντοκυμαντερίστας κι ένας δημιουργός με τη γνωστή έννοια του ότι κάνει πάντα την ίδια (πλούσια) ταινία. Αυτή τη φορά επεμβαίνει η τηλεόραση και τον κάνει λίγο πιο αυστηρό αλλά εξαίρετα πυκνό με αποτέλεσμα δύο ή τρία πρόσωπα να φαντάζουν στα μάτια μας σαν τοπία. Το θέμα είναι κι εδώ η μετανάστευση, αλλά η πιο αποσιωπημένη, η λιγότερο παραδεκτή που υπάρχει. Οι ιστορίες που ακούμε είναι πιο συναρπαστικές απ' το Mπλέηντ Ράνερς. Η διαδρομή που παρακολουθούμε στο εισαγωγικό κομμάτι έχει κάτι από την αίσθηση του λαβύρινθου. Πράγματι, πώς να κάνεις ένα φιλμ για αυτούς που αυτοεξορίζονται στην ίδια τους τη χώρα, χωρίς να μεταφέρεις ένα συναίσθημα μόνιμης όσο και εσωτερικής φυγής; Ο Ξανθόπουλος το καταφέρνει όχι μόνο γιατί έχει μελετήσει το αντικείμενό του αλλά και γιατί ο κινηματογράφος γι' αυτόν δεν είναι εικόνες που μαζεύεις αλλά μάλλον εικόνες που σπέρνεις και θερίζεις. Οι προηγούμενες ταινίες του προετοίμαζαν τα Τουρκοβούνια αλλά η τελευταία...