Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπη δε μη έχω, γέγονα χαλκός ήχων ή κύμβαλον αλλαλάζων. Και εάν έχω προφητείαν και είδω τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσην, και εάν έχω πάσαν ρην πίστιν, ώστε όρη μεθιστανειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί, και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντα μου, και εάν παραδοθώ το σώμα μου να καθήσομαι, αγάπιν δε μη έχω ουδέν ωφελούμαι.

Προς Κορινθίους Α΄ΙΓ 1-3

Η Μέλανι, μία ελληνίδα δημοσιογράφος που ζει στη Νέα Υόρκη, επιστρέφει στο χωρίο της στην Κρήτη για την κηδεία της γιαγιάς της. Μετά από χρόνια συναντά τον παιδικό της φίλο, τον Ιάσωνα. Οι δύο φίλοι κράτησαν την παιδικότητά τους ζωντανή στέλνοντας ο ένας στον άλλον γράμματα σε χάρτινα καραβάκια. Οι μυρωδιές, οι ήχοι, η «γεύση» του παρελθόντος κατακλύζουν την καρδιά και το μυαλό της Μέλανι. Κάθε γωνιά του πατρικού της, κάθε πρόσωπο που συναντά στους δρόμους του χωριού, κάθε βότσαλο στην αγαπημένη της παραλία φέρνουν πίσω εκατοντάδες αναμνήσεις. Η Μέλανι βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα, να μείνει στο χωριό ή να επιστρέψει στη Νέα Υόρκη;