Είναι πολλοί οι λόγοι για να μνημονεύει κάποιος τον Λάκη Παπαστάθη (https://lakispapastathis.gr) που αποχαιρετήσαμε τον περασμένο Μάρτιο. Διανοούμενος σε συνεχή αναζήτηση της ελληνικής ταυτότητας, συγγραφέας, σκηνοθέτης πολυβραβευμένων ταινιών μυθοπλασίας (Τον καιρό των Ελλήνων, Θεόφιλος, Το μόνον της ζωής του ταξίδιον, Ταξίδι στη Μυτιλήνη), τυπικός εκπρόσωπος της γενιάς και του κινήματος του Νέου Ελληνικού κινηματογράφου, ο Λάκης Παπαστάθης είχε ως «έργο ζωής» τη μελέτη και ανάδειξη του πολιτισμού που παράγεται στην Ελλάδα, ιδίως μέσα από τα ντοκιμαντέρ και τις σειρές ντοκιμαντέρ που δημιούργησε ως παραγωγός ή και ως σκηνοθέτης: Αναζητώντας τη Χαμένη Εικόνα (σειρά με σαράντα δύο επεισόδια 1990-1997), Η Αναβίωση του Αρχαίου Δράματος (έξι ωριαία ντοκιμαντέρ, 1998), πολλά αυτόνομα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους, και πάνω απ’ όλα, με βάση την επίδραση που άσκησε τα τελευταία 40 χρόνια, την τηλεοπτική σειρά «κινηματογραφικών» ντοκιμαντέρ υπό τον γενικό τίτλο Παρασκήνιο.Η σειρά ξεκίνησε το Φεβ...

 Διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας τα ντοκιμαντέρ του Βασίλη Μάρου, ανακαλύπτοντας, με την ευκαιρία του αφιερώματος που διοργανώσαμε στον μεγάλο ντοκιμαντερίστα , στα πλαίσια του Φεστιβάλ Κινηματογράφος και Πραγματικότητα, ορισμένες ταινίες του, που δεν είχαν ποτέ ως τα σήμερα προβληθεί στην Ελλάδα, διαπιστώνουμε πόσο βαθιά μας εντυπωσιάζουν, σε αρκετά από τα έργα του: η ευλυγισία και η αποτελεσματικότητα της φωτογραφίας, η ακρίβεια του μοντάζ, η αυστηρότητα και, ορισμένες φορές, η τελειότητα της κατασκευής, που δεν εμποδίζουν, όμως, μιαν αίσθηση ελευθερίας και ζωντάνιας, η διεισδυτικότητα κάποιων σχολίων, η εν δυνάμει διαχρονικότητα, τελικά, της κινηματογραφικής γραφής του.΄Ολα αυτά τα χαρακτηριστικά, μαζί με τη μεγάλη ποικιλία των θεμάτων και συνακόλουθα των ειδών του ντοκιμαντέρ που χρησιμοποιεί, συνθέτουν την ιδιοτυπία και την ιδιομορφία του ντοκιμαντερίστικου κινηματογράφου του Βασίλη Μάρου, την ποιητική διάσταση, που, σε τελευταία ανάλυση, δίνει συνοχή και συνεκτικότητα στην κινημα...