Επί Κολωνώ σκην. Λευτέρης ΞανθόπουλοςΛΕΥΤΕΡΗΣ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣΝα και κάποιος που φίλμαρε πραγματικά μια συνοικία. Το γόητρο των μικρού μήκους σώθηκε από μια σαραντάλεπτη παραγωγή του Υπουργείου Πολιτισμού, το επί Κολωνώ του Λευτέρη Ξανθόπουλου, που προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού. Σ' όλες του τις ταινίες ο Ξανθόπουλος ενδιαφέρεται πρώτα για τους ανθρώπους και τις ιστορίες που μεταφέρουν και μέσω αυτών των ιστοριών φιλμάρει τους χώρους. Το ντοκιμαντέρ αγγίζει τη μυθοπλασία, τα πρόσωπα γίνονται τοπία. Μια συνοικία της Αθήνας κινηματογραφείται πραγματικά μόνο όταν βρεθεί κάποιος να τη διασχίσει, όπως εδώ ο Θανάσης Σκρούμπελος που ετοιμάζει ένα γεύμα σ' όλη τη διάρκεια της ταινίας. Ο Κολωνός μετασχηματίζεται σε τοπίο της μνήμης κι όπως ξέρουμε η μνήμη πάντα επιλέγει, η μνήμη είναι όπως κι ο κινηματογράφος μια ελεύθερη μυθοπλασία.Η ωραιότερη σκηνή της ταινίας είναι και η πιο αυστηρά ντεκουπαρισμένη: ένας γέρος ζωγράφος δουλεύει κοντά στις αρχαίες σαρκοφάγους, στη μέση ενός φυσικού παράδεισου "...

Ένα ντοκυμαντέρΣενάριο-Σκηνοθεσία: Νίκος Κουτελιδάκης.Παραγωγή: Κουτελιδάκης-Φωτιάδης. Φωτογραφία: Λευτέρης Παυλόπουλος. Μοντάζ: Μπάμπης Αλέπης. Ηχοληψία: Τάκης Δημητρακόπουλος (χρώμα, 25', 16 χιλ.)Κείμενο του Λευτέρη Ξανθόπουλου" Αφήστε τα σπίτια να γίνουν κατοικίες νεκρών, θα βρεις άλλους τόπους, άλλες πολιτείες..."Χίλιες και μια νύχτεςΗ ταινία του Κουτελιδάκη υπήρξε ίσως ή πιο χειροπιαστή, ή πιο συγκεκριμένη δουλειά στις μικρού μήκους, και λέγοντας χειροπιαστή δεν εννοούμε τους όρους αναγνώσιμη η προσδιορίσιμη αλλά στέρεα και απτή (όπως ένα πήλινο σταμνί λόγου χάρη πού μπορεί ακόμα να γίνει φτερούγα γλάρου στον ορίζοντα ή γυαλάδα ψαριού στο νερό). Ο Κουτελιδάκης προφέροντας τα πράγματα με τ' όνομα τους μας μεταφέρει τον ποιητικό τους απόηχο.Ή κάμερα καταγράφει εξωτερικούς τοίχους παλιών αρχοντικών στο Γαλαξίδι πού γνώρισε ένα ένδοξο ναυτικό παρελθόν. Σπίτια ρημαγμένα, βουλιαγμένα, σπίτια πού βιώθηκαν έντονα και αφέθηκαν στο θάνατο- ένα νεκροταφείο σπιτιών. Μια παράξενη μακ...