27ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ 10ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ ΔΡΑΜΑ 19-25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2004 ΕΙΔΙΚΟ ΘΕΜΑ: ΤΕΛΕΤΗ ΛΗΞΗΣ ΟΜΙΛΙΕΣ - ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ «Καθένας νομίζω από εμάς, είτε είναι Δραμινός είτε είναι κινηματογραφιστής, είτε κριτικός, είτε θεατής, αναγνωρίζει τη σπουδαιότητα του θεσμού. Το φετινό Φεστιβάλ νομίζω ότι ήταν ίσως το καλύτερο που έχουμε διοργανώσει και αισθανόμαστε ιδιαίτερα ευτυχισμένοι που αυτό το εθνικό και διεθνές πολιτιστικό γεγονός, που πραγματοποιείται σε μια μικρή πόλη της επαρχίας,. Θέλω απόψε πάλι να ευχαριστήσω την πόλη, να ευχαριστήσω την Τοπική Αυτοδιοίκηση,...

Όταν πήγα να τον δω στο νοσοκομείο, λίγο μετά την πρώτη επέμβαση που έκανε το περασμένο καλοκαίρι μου είπε: «Δεν μπορείς να φανταστείς! Η αναισθησιολόγος, έτσι όπως μιλούσε στις νοσοκόμες, έμοιαζε με κορυφαία σε αρχαία τραγωδία…»Έτσι ήταν ο Παπαστάθης. Είχε έναν ενθουσιασμό που δεν τον εγκατέλειπε ποτέ. Καμιά στιγμή δεν τον άγγιξε η ευτέλεια της καθημερινότητας. Η πίστη του σε έναν κόσμο αξιών χαρακτήριζε και τις πιο μικρές του χειρονομίες, κάνοντας όλους εμάς που τον συναναστρεφόμαστε να νιώθουμε εξαιρετικά ευνοημένοι.Τον γνώρισα, όπως και πολλοί άλλοι, με αφορμή ένα «Παρασκήνιο» που ήθελε να κάνει με τον Φειδάκη, ζωγραφίζοντας το πορτραίτο του Βιζυηνού. Ήθελε να μιλήσουν κάποιοι ζωγράφοι για τον Πάνο, μεταξύ των οποίων και εγώ. Το αποτέλεσμα ήταν αυτά που είπα, να αυτονομηθούν και να αποτελέσουν από μόνα τους ένα ανεξάρτητο «Παρασκήνιο».Tον θυμάμαι πολύ καλά όταν μπήκε στο εργαστήριο για πρώτη φορά. Κρατούσε κάποια βιβλία με τα διηγήματα του Βιζυηνού, όπως και μερικά κείμενα που είχα...