27ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ 10ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ ΔΡΑΜΑ 19-25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2004 ΕΙΔΙΚΟ ΘΕΜΑ: ΟΙ GRAND   TEMOIN ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΣΤΗΝ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΣΕ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε σήμερα Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου η διαδικασία αποτίμησης του Διεθνούς και Ελληνικού Διαγωνιστικού Τμήματος από τους Grand Temoin της 27ης και 10ης διοργάνωσης. Δύο άνθρωποι που τιμούν το Φεστιβάλ με την παρουσία τους, δύο άνθρωποι που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή Αντώνη Παπαδόπουλου να δώσουν τη δική τους, ιδιαίτερη, ευαίσθητη ματιά –αυτή του κριτικού κινηματο...

Όταν πήγα να τον δω στο νοσοκομείο, λίγο μετά την πρώτη επέμβαση που έκανε το περασμένο καλοκαίρι μου είπε: «Δεν μπορείς να φανταστείς! Η αναισθησιολόγος, έτσι όπως μιλούσε στις νοσοκόμες, έμοιαζε με κορυφαία σε αρχαία τραγωδία…»Έτσι ήταν ο Παπαστάθης. Είχε έναν ενθουσιασμό που δεν τον εγκατέλειπε ποτέ. Καμιά στιγμή δεν τον άγγιξε η ευτέλεια της καθημερινότητας. Η πίστη του σε έναν κόσμο αξιών χαρακτήριζε και τις πιο μικρές του χειρονομίες, κάνοντας όλους εμάς που τον συναναστρεφόμαστε να νιώθουμε εξαιρετικά ευνοημένοι.Τον γνώρισα, όπως και πολλοί άλλοι, με αφορμή ένα «Παρασκήνιο» που ήθελε να κάνει με τον Φειδάκη, ζωγραφίζοντας το πορτραίτο του Βιζυηνού. Ήθελε να μιλήσουν κάποιοι ζωγράφοι για τον Πάνο, μεταξύ των οποίων και εγώ. Το αποτέλεσμα ήταν αυτά που είπα, να αυτονομηθούν και να αποτελέσουν από μόνα τους ένα ανεξάρτητο «Παρασκήνιο».Tον θυμάμαι πολύ καλά όταν μπήκε στο εργαστήριο για πρώτη φορά. Κρατούσε κάποια βιβλία με τα διηγήματα του Βιζυηνού, όπως και μερικά κείμενα που είχα...