Μια αδικημένη μικρού μήκους Στη δεύτερη μικρού μήκους ταινία του Λευτέρη Ξανθόπουλου (η πρώτη ήταν η βραβευμένη στο φεστιβάλ 1976 "Ελληνική κοινότητα Χαϊδελβέργης") το αντικείμενο είναι πάλι η μετανάστευση στη Δυτική Γερμανία, αλλά η έρευνα που επιχειρεί αυτό το ντοκυμανταίρ που θα έμοιαζε με ελεγειακό δοκίμιο, αλλάζει πρόσωπο: πολύ απλά γίνεται αδύνατη, παρεκκλίνει συνεχώς, αλλάζει θαυμαστή, χώρους και θέματα, μεταφέρεται διαρκώς από την Γερμανία στην Ελλάδα και πάλι πίσω και ξαναβρίσκει το πρόβλημα που την απασχολεί μέσα από μια δυναμική σκηνοθεσία, της απόστασης που την χωρίζει απ' αυτό. Η βάση της ταινίας είναι η καταστροφή των συμβατικών προσεγγίσεων του προβλήματος μετανάστευση, κινηματογραφικών και άλλων. Το Σούπερ 8 εισβάλλει εκεί όπου ακούγονται οι πιο "σημαντικές" απαντήσεις, λες κι ο ερασιτεχνικό κινηματογράφος θα μπορούσε να ξεπεράσει το κλείσιμο τους στους κώδικες της οικογενειακής κινηματογράφισης. Θαυμαστή αντιστροφή που τινάζει στον αέρα την λογική ...

Το διήμερο της Δέσποινας ΚαρβέλαΣενάριο-Σκηνοθεσία: Δέσποινα Καρβέλα. Παραγωγή: Δέσποινα Καρβέλα - Μovie maεkers.. Φωτογραφία: Φίλιππας Κουτσάφτης. Κοστούμια: Τάσος Ζωγράφος. Ηχοληψία: Πάνος Πανουσόπουλος. Μοντάζ: Δέσπω - Δανάη Μα-ρουλάκου. Ερμηνεία:: Γιώτα Φιέστα, Αλκής Παναγιωτίδης. (χρώμα, 16 χιλ., 35').Του Λευτέρη ΞανθόπουλουΑν η Λιάππα αμφισβητεί την ιστορική μνήμη έτσι όπως ξεπροβάλλει απειλητικά από τους τάφους και στη συνέχεια εγγράφει / αντιπαραθέτει τη δική της ατομική Ιστορία, η Καρβέλα υιοθετώντας τον χρονικό προσδιορισμό (Διήμερο) δηλώνει την πίστη της στην ιστορία και προχωράει στην καταγραφή του μύθου της.Το νησί των ηρώων θα συμπυκνώσει τις στιγμές τους. Το διήμερο ηρεμίας πού διαλέγουν θα ευαισθητοποιήσει το θηλυκό της ιστορίας. Ο αρσενικός (Άλκης Παναγιωτίδης), κλεισμένος στον εαυτό του έχει αποκλείσει τα ερεθίσματα πού του εκπέμπονται. Η Δάφνη (Γιώτα Φέστα), σωπαίνοντας προσωρινά διαλέγει τον νυχτερινό αισθησιασμό του νησιού για να περιφέρει τη μοναξιά της. Μετά θα ζ...