Τα μανικετόκουμπαΣκηνοθεσία, Παραγωγή: Περικλής Χούρσογλου.Παραγωγή: Περικλής Χούρσογλου. Σενάριο: Παντελής Βούλγαρης. Φωτογραφία: Σταμάτης Γιαννούλης. Μοντάζ: Τ. Γιαννόπουλος. Ηχοληψία: Α. Αχλάδης. Ερμηνεία: Κ. Τσιάνος, Κ. Λόζακ, Ελένη Βούλγαρη (χρώμα, 16 χιλ., 40')Κείμενο του Λευτέρη ΞανθόπουλουΟ Χούρσογλου προσπαθεί να μετατρέψει τις νύξεις πού του προσφέρει ένα στέρεο, λιτό και συγκρατημένο σενάριο σε εγγράμματα.Τα πράγματα δηλώνονται έμμεσα. Η τρυφερή εφηβεία του κοριτσιού (Ε. Βούλγαρη) και ο ανεκπλήρωτος ερωτισμός της θα έρθουν αντιμέτωπα με πληροφορίες από το παρελθόν και μια βάναυση ερωτική πρόταση από το παρόν. Ο πατέρας της (Κ. Τσιάνος) υπήρξε συνεργάτης των ναζί και ο γερμανός φίλος του (Κ. Λόζακ) πού τους επισκέπτεται θα θελήσει να κοιμηθεί με το κορίτσι.Ο Χούρσογλου δεν αισθάνθηκε ασφαλής να χειριστεί τον ψίθυρο του σεναρίου και να τον μετατρέψει σε κινηματογραφικό λόγο, δεν εμπιστεύθηκε τη μυθοπλασία του. Παραγέμισε την ιστορία με περιττές εικόνες και λόγο, αποδιάρθρωσε τ...

Όταν πήγα να τον δω στο νοσοκομείο, λίγο μετά την πρώτη επέμβαση που έκανε το περασμένο καλοκαίρι μου είπε: «Δεν μπορείς να φανταστείς! Η αναισθησιολόγος, έτσι όπως μιλούσε στις νοσοκόμες, έμοιαζε με κορυφαία σε αρχαία τραγωδία…»Έτσι ήταν ο Παπαστάθης. Είχε έναν ενθουσιασμό που δεν τον εγκατέλειπε ποτέ. Καμιά στιγμή δεν τον άγγιξε η ευτέλεια της καθημερινότητας. Η πίστη του σε έναν κόσμο αξιών χαρακτήριζε και τις πιο μικρές του χειρονομίες, κάνοντας όλους εμάς που τον συναναστρεφόμαστε να νιώθουμε εξαιρετικά ευνοημένοι.Τον γνώρισα, όπως και πολλοί άλλοι, με αφορμή ένα «Παρασκήνιο» που ήθελε να κάνει με τον Φειδάκη, ζωγραφίζοντας το πορτραίτο του Βιζυηνού. Ήθελε να μιλήσουν κάποιοι ζωγράφοι για τον Πάνο, μεταξύ των οποίων και εγώ. Το αποτέλεσμα ήταν αυτά που είπα, να αυτονομηθούν και να αποτελέσουν από μόνα τους ένα ανεξάρτητο «Παρασκήνιο».Tον θυμάμαι πολύ καλά όταν μπήκε στο εργαστήριο για πρώτη φορά. Κρατούσε κάποια βιβλία με τα διηγήματα του Βιζυηνού, όπως και μερικά κείμενα που είχα...